De vegetatie van Yucatán bestaat uit een groot aantal verschillende soorten en variëteiten. Omdat de regio voor 70% bedekt is met bossen, zijn de meeste planten typerend voor dit ecosysteem.
De rest van het land biedt echter een enorme verscheidenheid aan ecologische niches, met landbouwgebieden, mangroven, graslanden en andere soorten plantomgevingen. Om deze reden verschillen de planten van het land erg van het ene gebied tot het andere.

Jungle van de provincie Yucatan
Gedurende de afgelopen 20 jaar is de inheemse flora van de regio onderhevig aan veranderingen en ernstige achteruitgang als gevolg van menselijke activiteit. Een van de belangrijkste oorzaken is overmatige ontbossing.
Ondanks het feit dat het grootste deel van Yucatán bedekt is met groenblijvend bos, betekent de aanwezigheid van totaal verschillende klimaten en habitats op het oppervlak van de regio dat er een enorme verscheidenheid aan inheemse planten is.
Naast de zogenaamde groenblijvende bossen zijn mangroven en graslanden andere bijzonder belangrijke habitats.
Mogelijk bent u ook geïnteresseerd in de geschiedenis van Baja California Sur of zijn cultuur.
De 3 soorten typische Yucataanse vegetatie
1- Jungle
De oerwouden van Yucatán zijn onderverdeeld in twee soorten: hoge oerwouden, ook wel bekend als vochtige of eeuwige oerwouden; en laagland- of loofbossen.
Meestal worden de bossen ingedeeld op basis van de hoogte van hun bomen. Er zijn hoge bossen (meer dan 30 meter), middelgroot (tussen 15 en 30 meter) en laag (minder dan 15 meter).
De vochtige of meerjarige bossen zijn de meest uitbundige plantengemeenschappen van het land. De bomen in deze bossen zijn van veel verschillende soorten, en meer dan 75% hiervan behouden het hele jaar door hun blad.
De meeste bomen in groenblijvende bossen hebben grote, vochtige bladeren; bovendien zijn hierin veel verschillende soorten andere planten, zoals lianen en palmen.
Wat betreft de loofbossen, ook wel droge bossen genoemd, ze hebben meestal bomen van minder dan 30 meter die hun blad verliezen in het droge seizoen van het jaar. Daarom worden ze geclassificeerd als gemiddeld of laag.
De droge bossen kennen een grote diversiteit, met veel karakteristieke soorten zoals de kopalen, de motorkap of de gors.
Deze oerwouden zijn bijzonder gevaarlijk omdat ze zich bevinden in gebieden die de voorkeur geven aan droogte en het voorkomen van woestijnen.
2- Mangrove
Mangroven zijn een van de meest verspreide gebieden op het schiereiland Yucatan. De naam komt van een woord in de moedertaal van het gebied, wat 'gedraaide boom' betekent.
De overgrote meerderheid van de bomen heeft namelijk een zeer karakteristieke gebogen vorm.
Deze vegetatie is zeer goed bestand tegen zoutgehalte in de omgeving. Daarom bevinden mangroven zich aan de monding van zoetwaterstromen in de zee.
Mangroven bieden niet zoveel plantendiversiteit als de jungle, maar bestaan uit planten die gespecialiseerd zijn in deze omgeving.
In totaal zijn er iets meer dan 50 soorten mangroves, de karakteristieke bomen van dit gebied.
3- Weiland
Graslanden staan in andere delen van de wereld bekend als savanne, steppe, pampa's of prairie. Hierin staan veelal kruidachtige planten, met een groot tekort aan bomen of struiken.
Ondanks het gebrek aan grote diversiteit aan vegetatie in deze gebieden, worden verschillende soorten inheemse planten aangetroffen, vooral in de buurt van waterbronnen zoals beken en beken.
Enkele van de meest karakteristieke zijn de populier, de plataan, de gouverneur of de mesquite.
Referenties
- "Droge bossen" in: Biodiversiteit. Opgehaald op: 6 november 2017 vanuit Biodiversity: biodiversity.gob.mx
- "Vochtige bossen" in: Biodiversiteit. Opgehaald op: 6 november 2017 vanuit Biodiversity: biodiversity.gob.mx
- "Graslanden" in: Biodiversiteit. Opgehaald op: 6 november 2017 vanuit Biodiversity: biodiversity.gob.mx
- "Mangrove" in: Wikipedia. Opgehaald op: 6 november 2017 van Wikipedia: es.wikipedia.com
- "Flora van het schiereiland Yucatan" in: Cicy. Opgehaald op: 6 november 2017 vanuit Cicy: cicy.mx
